Kadıköy'de, sarı ışıklı bir meyhanede
oturuyoruz… Belki de pastanedir, detayları anımsamıyorum. Içinde merak geçen
bir şarkı çalıyor onu hiç unutmuyorum. Benden sonra” diyor “kim olacaksın,
merak ediyorum”
Kadıköy'de oturduğumuz o sarı ışıklı
meyhane kim bilir kapanmıştır şimdi. Ama ben ondan öncesini anımsamıyorum. Sonrasını
da… Ve o şarkının kaderimizi bilmesine hala şaşıyorum.
O iskemlede oturduğum halimin
fotoğrafını çekiyorum zihnimde. Sonra aradan geçen zamanlarda nasıl
değiştiğimin. “şimdi” diyorum “o iskemlede otursam beni tanır mıydın?”
Dilime dolanıyor aynı şarkı. Her defasında
hayretle dinliyorum.
Tam karşımda oturup bana şarkıyı neşeyle
söylüyorsun. Sadece dudakların var kafamda. Sanki ondan öncesi hiç olmamış. Sonrası
da…
Dostça elimi tuttuğun tek bir anımız
var. O da uykumda. Onun dışında hakkında hiç bir şey bilmiyorum. Sanki sana
gelen bütün yollara demir kapılar örtülmüş. Üzeri paslı, üzeri tozlu.
Oysa ben de merak ediyorum kim olduğunu.
Neye dönüştüğünü. Nasıl sevdiğini. Değip değmediğini.
Bilmek istiyorum. O şarkıyı sen de
dinliyor musun?
.jpeg)
