I DON'T DRINK. HERE IS WHY.

These are the opinions of someone who did not choose alcohol.

Addiction is hidden somewhere inside the software code of our generation. I don’t know the way out of that maze. I’m only here to point out that it exists.

Alcohol is basically a trigger for your organs to start an enzyme festival. You drink alcohol and suddenly you don’t need mental exercise anymore — your organs start doing CrossFit on your behalf. How? By flooding the system with enzymes.

Every organ begins operating within its own jurisdiction, releasing its own chemical agenda. The brain, of course, tries to conduct this chaotic orchestra like a stressed-out symphony maestro. At first, there’s harmony. A smooth little jazz evening inside the body. But very quickly the harmony collapses and the error program starts. What alcohol creates inside the body is like an orchestra where every instrument is out of tune. The mr. brain eventually declares bankruptcy and resigns from management. Because every organ is shouting at the same time. Each one is releasing its own enzymes simultaneously. Control becomes difficult. Balance and logic filters stop functioning properly. Barriers begin falling one by one.

Brain-to-tongue coordination weakens.

Brain-to-memory distance suddenly expands into another galaxy.

The brain keeps trying to maintain authority until the very last second, but the input data is corrupted. Eventually, the system shuts itself down. You call this 'black out.'

The brain enters shutdown mode, but the body stays active — because the enzymes are still partying. Their clock no longer matches the clock of the waking world. Short sleeps happen. Tiny unconscious crashes. And those fragmented sleeps absolutely destroy the nervous system.

You’re not good, but you’re not terrible either.

You’re not hungry, but you’re not full.

You enter a strange neutral zone. A purgatory-colored energy appears. Orange. Foggy. Flavorless. Like chewing emotional hay. Oh by the way alcoholics usually find “reasonable meals” deeply unreasonable.

So congratulations: can’t sleep properly. can’t eat properly. can’t exercise properly. And now standing before you is a person who is aggressive, depressive, and somehow capable of turning completely meaningless subjects into major world events. Concepts like morality and justice start wandering around unsupervised.

An unhealthy body cannot host a healthy mind. Those two rarely rent apartments in the same building.

And aggressive people… well, you know what aggressive people are capable of.

As for depressed people, good luck trying to cheer them up.

Trying to make meaningless things meaningful will only drain your own energy. Truthfully, for someone who has chosen alcohol, your identity does not matter very much. The chaotic signals coming from alcohol-damaged organs will first affect the alcoholic — and then everyone around them.

So if you are in a serious relationship with an alcoholic, there is one uncomfortable question you should probably ask yourself:

What exactly is the name of your psychological problem?

You might be narcissistic.

You might be borderline.

Addicts and borderlines fit together like a pot and its lid. So… what about you?

I’ve also observed something else in alcoholics:

Until the moment of death, alcohol often remains their first choice.

A woman with throat cancer. Someone asked her, “What would you like in your final moments?”

She answered:

“Vodka.”

Her throat was closed, so they literally opened a tunnel into her stomach with a needle — just to pour vodka into her body one last time.

Imagine that! 

The thing she sacrificed her life to became the thing she wanted beside her at death.

And once again, alcohol won. Alcohol always wins.

You don’t! 

I honestly don’t know many people who drink anymore, because I separated my life from alcoholics a long time ago. Those people and I seems like we're not at the same age. I still look like 'me' and they are  look like 'grandma.'

Nobody around me is alcoholic but sure, we drink occasionally. The last time I drank was three New Year’s Eves ago.

Personally, I believe the greatest beverages on Earth are teas. Every kind of mineral that you need is in the plants. Basicly you just drinkinig regular and miracles are happening. But miracles will not be happen in a day of course. Slowly but surely. Alhocol vs. Tea? Governments knows this answer. That's why this shit is legal. So they can mastering your brain mr. Maestro! 

Why sacrifice your body to alcohol when an entire universe of healing plants exists? Just asking... 

And besides:

“A sound mind lives in a sound body.”

Me and Being A Traveler

Once again I’m on a bus and once again I’m totally bitchowski.

First I snap at the local girl who is nattering away behind me. Then I grab the finger of the bus attendant, who’s got the balls to wake me up by poking my head! In a minute, even without opening my other eye, I tell him “If you touch my head again I’ll beat you up!” Then I yank the seat back - hard. Moreover my feet are cramped, I’m too tall for this shit.

Meanwhile at the end of the three minute break I don’t chuck my half finished smoke. I get on the bus still lit up like it’s the most normal thing in the world and the bus attendant just has to chat me up. “Maam, you can not smoke in the bus!” the dude’s aghast and in hot pursuit. I blow smoke right into his skull because of the requirements of being passive aggressive. He is mostly saying “you can’t smoke on the bus” but I convince him it isn’t even lit and he’s gone. Eventually I put the cigarette back in its pouch not to waste it. I’m too agog to roll up blunt again in every 30-second breaks…

Afterwards I was chanting Rudraksha to calm down and the guy next to me starts rubbing. Me, I start to staring back up at him as I -already- build entire nature of the globe. In the end he has to leave his seat and moves to the back. Now I am the only person on the bus stretched out on two seats.

To be honest I don’t like to keep going places.  I mean it’s an ordeal to be a traveler until you’ve got to wherever you’re headed. See, I am too fussy for this shit too. Even if it’s that place just over here I can’t sleep the night before. Because I’m at pains to get to the gate six hours before if it’s a flight and three hours for a bus. I don’t like missing a boat I’ve already paid for. Also I am not good person in morning. I need loads of time in the morning. You know I have to drink that Turkish coffee, man.  I have to take a shower. I have to smoke. Shouldn’t speak to anyone in the morning even the birds shouldn’t warble. So if someone comes along and starts interfering (moooorning) I get a panic attack. Rather it’s “get well soon miss bitchowski.”

Not every time, but unless I pop two valium I need to beg the forgiveness of every encounter on my journey... 

I mean day and night and day and night and day and nig...

zec

-Nepal-

Yazar ve Okuyucu

“gönül veren dostların kitapla buluşt..” dermişim. O kadar kısa bir davette bulunur muyum hiç J

Kitaplar sadece okuyan ve yazan için kutsal geri kalanlar için domatesten farksız olduğundan imza günleri heyecan vericidir. Ruh hastası bir hayranın elinde kezzapla sıraya girme ihtimali de vardır, hiç kimsenin gelmeme ihtimali de… Yazarın başına gelebilecek en korkunç şey hep ikincisidir. Yoksa kezzap, aileye kasıt, silahlı saldırı falan kendi imzasında tek başına oturan yazardan daha ölümcül değildir.

Imza günleri yazar için bugüne kadar dökülen terin karşılığıdır. Arada yayıncılar, sayfalar ve vaatler bulunmaz. Satırlar aracılığıyla dokunduğu hayatlarla tokalaşma zamanıdır. Alkış toplama zamanıdır. (ya kimse gelmezse)

Okuyucular içinse acayip deneyimler günüdür. Bir defasında ambulansla çıkartıldı bir okuyucu. Bir keresinde gizliden viski içip imzanın sonunu zar zor getirdik, fazla kaçırmışız. O değil de, yazar hayranlığı diğer “celebrity” hayranlığından çok daha gerçekçidir.

Hayranı olduğum yazarın (ki çok var) karşısında heyecandan tetenek olup on altı saniyede tüm hayat hikayemi anlatmıştım. Elimdeki kitabı da imzalatmayı unutmuşum. Beş dakika sonra yazar beni buldu ve “kitabı” dedi “imzalatmayı unuttunuz.” Ben şok. Zaten ne saçmaladım öyle diye kendimi yiyordum adam bir de imza atmaya ayağıma geliyor. Neyse imzasını attı ve gitti. Ben ise kitabı ters çevirip on sene boyunca ne yazdığına bakmadım. (böyle de delikanlı okuyucumdur) On sene sonra ilk kitabım çıktığında artık tamam dedim, hazırım. Açıp baktım. “Güzel meslektaşıma, sevgilerle” yazmış. On altı saniye hala kayıp. :)

Okuyucu için imza günü tam yerinde ve saatinde başlar. Ancak yazar için yayıncısından imza günü tarihi bildirildiğinde başlar. Bu da takriben üç hafta öncesinde oluyor. Ilk başta imzaya gitmeyi reddeder yazarlar, biliyor muydunuz? (ya kimse gelmezse) Sırasıyla yemeden içmeden kesilir, panik atak olur, mide krampı geçirir. Aile fertlerini ya da yakın dostlarını imzaya gitmemeye ikna etmeye çalışır. Hani yanlışlıkla yakınlarından biri “evet ya çok haklısın” diyecek olsa pim alev alacak. O yüzden yazarın çevresi yazardan daha hassas davranır büyük gün için. “Aman ha gitmemek ne demek.” Sonra son gece muhtemelen bebek gibi ağlarlar. Geçmiş ve hiçbir etkisi kalmamış acılarını öne sürerek bütün gece korku dolu melankoli yaşarlar. Sabahı zor ettiği gün son kararını verecek, gitmeyecektir. Imzaya saatler kala kapı çalar, başka bir yazar sorgusuzca içeri girer. Dolabından birkaç elbise seçer ve zorla duşa sokar. Zırlayan seslere kulak asmaz ve onu arabaya sürükler. Yol boyunca sanki imzaya gitmiyorlarmış gibi havadan sudan konuşup akıl dağıtırlar ve böylece imza saatinden on beş dakika önce yetiştirdiği meslektaşını o koltuğa oturtur. (ya kimse gelmezse)

Kolay değildir yazarla okuyucunun buluşması. Kolay değildir tüm duvarların ortadan kalkması. Ama siz zaten bunun kolay olmadığını okuyucusu olmayı kabul ettiğinizde öğrenmiştiniz. Samimi bir sevgidir okuyucunun sevgisi. El emeğine gönülden teşekkür etmektir imza günlerine gitmek. Sırf benim için değil hangi yazarın kitaplarını sevdiyseniz gidin. Gidin ki sizi görünce iyi bir şeyler yapmış olduğuna olan inancı tamir olsun. Gidin ki bundan sonra da yazmaya devam edebilsin. Gidin, çünkü yazarların o yüksek egosu bir tek o gün ortada olmayacaktır.

Pazar günü orada oturacağım. Imzayı ben atacağım ama asıl yazar siz olacaksınız. Sizi seyretmeye doyamayacağım. Ne diyordum başta; Kitaplara gönül veren dostları buluşturan Tüyap Kitap Fuarında görüşmek üzere.

zec

KİTAP YAZMAYA NEREDEN BAŞLANIR

Kitaplarımı okuyanlar yalın dilinin çekiciliğine kapılarak yazma arzusu duymaktalar. Öyle ki bir çok okuyucumdan “benim hikayelerim de seninkiler gibi, ben de yazmak istiyorum” gibi mailler almaktayım. Pek çoğu ise nereden başlayacağını sormakta. Bana göre iyi yazmanın iki tane kuralı var; iyi bir okuyucu olmak ve iyi sevişmek. İyi bir okuyucu olduğunuzu kabul edersek aşağıdaki yazım tekniği kendi kitaplarınızı ya da senaryolarınızı yazabilmenize yardımcı olacaktır. Sevişme işini ise kendiniz çözmelisiniz. J

Bu tekniğin adı Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. İlk keşfeden Joseph Campbell’dır. Diyar diyar gezip halk hikayelerini, efsaneleri, mitleri ve fantastik hikayeleri dinlemiş. Içlerinde peygamberlerin de olduğu tüm bu “kahramanlık” öykülerinin ortak noktalarını analiz etmiş. Bu analizler sayesinde Holywood dünyası oluşmuş. Holywood sinemasının evrensel olarak bilinirliliğini ve kabulünü Joseph Campbell’ın tekniğine borçluyuz.

İlk kitabımı yazmaya başladığımda tamamen içgüdüsel olarak bu tekniğin 11 aşamasını izlemişim. Eğer yazarken bu teknikten haberim olsaydı muhtemelen bir buçuk seneden önce bitirebilirdim. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu hem hikaye yazımında, hem senaryo yazımında, hem de tarotta kullanılmaktadır. Tarottaki Büyük Arkana (22) destesi sırasıyla Kahramanın Sonsuz Yolculuğu aşamalarından oluşmaktadır.

Son olarak, hatırlamanızı dilediğim en önemli şey hepimizin kendi hayatlarımızdaki Kahramanlar olduğumudur. Her yazar kendini yazar. Üzerine kurgu yapabilir, yapmalıdır da. Ancak insanın en iyi bildiği şey kendisidir. Ve en iyi bilmediği şey de kendisidir. Yazarak bilmediğimiz taraflarımızla tanışırız. Bizi hayatta tutan şey içimizdeki yüksek, değerli varlıktır. İlham zaten içimizdeki o kutsal kahramandan gelmektedir. Aradığımız bilgi bile kutsal kahramanımızda gizlidir. Hayatınızın önemsiz olduğunu ve kendinizin kahraman olmadığını düşünüyorsanız ayakta uyuyorsunuz demektir ve bu yazıya devam etmenize lüzum yoktur. Ne kadar kötü şeyler yapmış olursanız olun bu sizin hayatınız ve hayatınızın kahramanı sizden başkası değil.

Ben kendi canavarlarıma isimler takmayı seviyorum. O zaman onları daha yakından tanıyabiliyorum. Funda Mentaloğlu karakteri de canavarlarımdan biriydi ancak yazıya döküldüğünde kendi kendine komedi oldu. Yani canavarlarınızdan korkmayın. Sizi nereye götüreceğini düşünmeden, usul usul elinden tutun yeter.

-KAHRAMANIN SONSUZ YOLCULUĞU-

1-Bu anlatım iskeletine göre kahraman önce olağan dünyada tanıtılır. Bir sorun vardır ve kahramanın çözmesi gerekmektedir.

2-Böylece maceraya çağrı alır.

3-Gönüllüdür ya da çağrıyı reddeder.

4-Akıl hocası tarafından cesaretlendirilir.

5-İlk eşiği geçerek özel dünyaya (maceraların yaşanacağı yer) geçer.

6-Özel dünyada sınavlar, dostlar ve düşmanlar ile karşılaşır.

7-Mağaranın önüne, ikinci eşiğe gelir.

8-Ateşten gömlek giyilir. Zor bir işi üstlenmiştir. Ölüme en yakın olduğu

yerdir.

9-Ödül almaya hak kazanır ve olağan dünyaya doğru dönüş yoluna düşer.

10-Üçüncü eşiği geçip diriliş deneyimiyle dönüşüme uğrar.

11-İksir ile geri döner; olağan dünyaya bir iyilik, iyileşme ya da hazine getirir.

-YOLCULUĞUN AŞAMALARI-

1-Olağan Dünya:

Olağan dünya kahramanın güven içinde olduğu evidir. Kahraman yolculuğa başlamadan önce bu aşamada tanınmaktadır. Kahramanın sorunlarını ve isteklerini anlamak için izleyiciye olanak verir.

Her hikâye bir sorun ya da merkezi bir soru üzerine kurulmaktadır. Bu sorun ya da soru, olağan dünyanın düzenini bozacaktır.

Sinema filmlerinin ilk beş dakikasında kahraman bize tanıtılmaktadır. Kahramanın nerede ve nasıl yaşadığını izleyici bu aşamada öğrenmektedir. Kahraman huzurlu bir çevrede ya da bozulmuş bir düzen içinde gösterilir. Eğer bozulmuş bir düzen varsa kahraman gösterilmeyip sadece ondan söz edilir. Kahramana olan ihtiyaç duyurulur.

2-Maceraya Çağrı:

Macerayı başlatmak için bir mesaj ya da meydan okuma bu aşamada sunulmaktadır.

Çağrılar, mesaj, duyuru, bir fırtına, kötü kişinin gelişi, bir ölüm, bir kaçırılma ya da bir insanın ölüm anındaki son sözleri gibi farklı şekillerde gelebilmektedir.

Çağrı, bir insandan sözle doğruca gelebileceği gibi gizemli bir şekilde de (Harry Potter) yapılabilmektedir. Önemli olan kahramanı harekete geçirebilmektir.

3-Çağrının Reddi / Kabulü:

Kahraman maceraya atılmaktan korktuğu için ya da güvensizlikten çağrıyı reddedebilmektedir. Çağrının reddi çıkılacak yolculuğun tehlikelerini seyirciye iletmektedir. Burada da kahramanın dostları ya da eşik bekçileri yolculuğun tehlikelerini ya da güvensizlikleri açığa vurmaktadırlar. Her çağrı ve ret gerilimi yükseltmektedir.

Genellikle korku filmlerinde çağrı, kahraman tarafından ya görülmemekte ya da

umursanmaktadır. Bu nedenle arka arkaya birkaç çağrı gelebilmektedir.

Western ya da macera filmlerinde kahraman çağrıyı hemen kabul

etmektedir. Bu tür filmlerdeki kahramanların kendilerine güvenleri oldukça

fazladır. Macera türünün kahramanları özel yeteneklere ya da bilgilere sahip

bulunmaktadırlar. Aksiyon kahramanları ise fiziksel güçlerine güvenmektedirler.

Macera kahramanları korku duyabilirken, aksiyon kahramanları korkusuzca

maceraya atılmaktadırlar.

4-Akıl Hocası İle Karşılaşma:

Kahraman, kendine güvenini akıl hocasıyla karşılaşınca kazanmaktadır. Korkusunun üstesinden onun sayesinde gelmektedir. Akıl hocası kahramana korkusunun üstesinden gelmesi için öğüt, güven, içgörü, deneyim kazandırmakta ya da sihirsel armağanlar vermektedir. Akıl hocası genellikle daha önce yolculuğa çıkmış ve tamamlamış biridir.

Çok güçlü kahramanların genellikle akıl hocaları bulunmamaktadır. Örneğin deneyimli western kahramanlarının akıl hocaları içseldir. Daha önceki deneyimleri onlara rehberlik etmektedir.

5-Eşiği Geçmek:

Bu aşama kahramanın kendini yolculuğa adadığını vurgulamaktadır. Kahraman bir olayla yüzleşmeli, zorlanmalı ve özel dünyaya girişi hak etmelidir. Kahramanın eşiği geçmesini dış güçler de zorlayabilir.

Bu aşama aynı zamanda maceraya atılmadan önceki son aşamadır. Kahraman artık izleyicinin gözünde maceraya atılmak için yeterli kazanımlara sahiptir. Bundan sonra kahramanın tek amacı başarmaktır. İzleyici kahraman ile özdeşleşme sağlamıştır.

6-Sınavlar, Dostlar, Düşmanlar:

Kahraman eşiği geçtikten sonra sınavlar, dostlar, düşmanlarla karşılaşmakta ve özel dünyanın kurallarını öğrenmektedir. Seyircinin en sevdiği bölümdür. Filmlerin en hareketli sahneleri burada yer almaktadır. Filmler bu bölümde hızlanır. Aldatmalar, küçük savaşlar, dayanışmalar gibi çok sayıda olaylar yaşanmaktadır.

7-Mağraya Yaklaşma:

Yolculuğun kalbine ya da ateşten gömleğin merkezine başlangıçtır. Burada hikâye yavaşlamaktadır. Kahraman en büyük korkusuyla ya da en büyük tehlikeyle karşılaşmadan önce harita gözden geçirilebilir, saldırı planları ya da keşifler yapılabilir.

Kendinden emin kahramanlar bu aşamayı, hazırlıkları atlayabilmektedir. Ateşten gömleği giymeden önce kahramanın bir molaya, bir sigaraya, eğlenceye ya da bir romantik duruma ihtiyacı olabilmektedir.

Yaklaşma, dönüm noktasını işaret etmelidir, heyecan artmalıdır. Örneğin romantik komedilerde mağraya yaklaşma âşıkları bir soruya yönlendirmektir ve eşlerden biri evliliği dile getirmektedir.

8-Ateşten Gömlek:

Kahramanın ölümle karşı karşıya geldiği yerdir. Kahraman kendini tamamen amacına adamıştır. Büyük korkularıyla yüzleşir, en büyük meydan okuma gerçekleşir, ölüme yakındır. Ateşten gömlek, kahramanın başarısızlık olasılığını arttırmakta ve heyecanı yükseltmektedir. Kahraman çok güçlü olsa da yenilgi olasılığının bulunduğu izleyiciye hissettirilmektedir. Kahramanın, canavarla savaştığı bu bölümde canavar kolay yenilmemektedir. Birkaç kere öldüğü sanıldığı halde yeniden kahramanla savaşmaya başlamaktadır.

9-Ödül:

Kahraman ölümü yenmiştir, en büyük korkuların üstesinden gelmiştir. Büyülü kılıç, iksir, bilgelik ya da içgörü ödül olabileceği gibi sevgililerin birbirlerine kavuşması da ödül olabilmektedir. Kahramanın başka seçeneği yoksa ödülü çalmış da olabilmekte ve son bir takip ödülü (iksiri) yaşanabilmektedir. Hareketli sahnelerin bitişidir.

10-Geri Dönüş:

Kahraman sonunda geldiği yere geri dönecektir. Eşiği geçme gibi geri dönüş de zor olmalıdır. Geri dönüş için bir olaya ihtiyaç bulunmaktadır. Geri dönüşe neden olacak olay içsel bir karar da olabilmektedir. Olağan dünyadaki bir olay da kahramanı geri dönüşe zorlayabilmektedir.

Kahraman bazen geldiği noktadan geri dönmek isteyemebilmektedir. Böyle durumlarda onu geri getirecek bir çağrı yapılmaktadır.

Kahraman, geri dönüşü gönüllü olarak da yapabilmektedir.

11-Yücelme / Diriliş:

Temizlenmeyi ya da saflaşmayı tasvir etmektedir. Kahraman yeniden doğmuştur; bir değişim geçirmiştir. Fiziksel yolculuk bitmiştir, artık içsel ya da ruhsal yolculuk izleyici tarafından izlenmektedir.

Kahraman bir değişim içine girmiştir. Bu değişim olumlu yöndedir. Yaşamına karşı olumsuz fikirleri değişerek hayatın değerini anlayabilmekte ya da ölümüyle sonuçlansa bile bir hatasını düzeltmiş olabilmektedir.

12-İksirle Dönüş:

Kahraman dirilir, temizlenir ve kazandığını olağan dünyaya getirerek diğer insanlarla paylaşır. Bu bir hazine, bilgelik, aşk, hayatta kalma deneyimi ya da büyülü bir ilaç da olabilmektedir. İksiri olağan dünyaya getirmesi yolculuğu bitirmektedir. Getirdiği ile de olağan dünyayı onarır, dengeleri yeniden kurar.

Kahraman içsel dünyasında da yenilenmiş olarak yeni hayatına başlar. Örneğin, başlangıçta intihar etmeyi düşünen kahraman girdiği maceralar dünyasından sonra hayatın ve sevdiklerinin değerini anlayarak değişime uğramış olarak çıkabilmektedir. İzleyicinin görmekten en çok hoşlandığı durum bu değişimdir. Özdeşleştiği kahramanın içsel iyileşmesi seyirciyi rahatlatır.

Kahraman, maddi ve manevi kazanımlarını olağan dünyadakilerle paylaşacaktır.

Kahramanın fiziksel yolculuğunun sonu olduğu gibi, psikolojik

yolculuğunun da sonudur. Hikâyedeki en önemli son kahramanın psikolojik

kazanımıdır.

*

Her hikayede binlerce tip vardır ama asıl konuyu sürdüren sadece yedi ana karakter bulunur. 

-ANA KARAKTERLER-

1-Kahraman - Hero:

Başkarakter ya da merkezi karakter olan kahramanın öncelikli amacı olağan dünyadan ayrılmak ve yolculuğa kendini hizmet için kurban etmek, soruna meydan okuyarak olağan dünyanın bozulan dengesini onarmayı amaçlamaktır.

Kahramanın yolculuğu kişisel gelişim de olabilmektedir. Seyirciyle özdeşlemenin güçlü kurulması için kahramanın aşkı bulmak, başarı kazanmak, bir hayatı düzeltmek, adaleti aramak gibi evrensel dürtülere hitap etmesi gerekmektedir.

İzleyici kahramanın üstünlükleri kadar onun kendine özgü tutumları, düşünceleri, tuhaflıkları, ahlaki zayıflıkları ya da derin korkuları ile de ona yakınlık duyabilmektedir.

İyi olmayan anti-kahramanlar yani kanun kaçağı ya da kendi kurallarıyla yaşayan yalnız kahramanlar daha çok sevilmektedirler.

Popüler anlatılar kahramansız olamamaktadır. İzleyici bir kahramanla özdeşlemek ihtiyacı duyar. Kahramanın güçlü ya da iyi bir tip olması gerekmez. Anti-kahramanlarla izleyici çok daha güçlü özdeşleşme kurabiliyor.

2-Akıl Hocası - Mentor:

Akıl Hocası kahramana eğitim vermekte, ona motivasyon sağlamaktadır. Kahramana, şüphelerinin ve korkularının üstesinden gelmesi için yardım etmektedir. Genellikle akıl hocası yolculuğa daha önce çıkmış ve tamamlamış olmalıdır. Eğer kahraman kendini kanıtlarsa akıl hocası ona yolculukta yardımcı olacak sihirli hediyeler verir.

Akıl hocası her zaman hikâyede bulunmayabiliyor. Eski anlatılarda çoğunlukla yaşlı erkek ya da yaşlı kadın olarak karşımıza çıkmaktaydı. Popüler sinemada güncellendiği görülebilir. (Matrix-Morpihues)

3-Eşik Bekçisi - Threshold Guardian:

Eşik bekçisi (leri) özel dünyayı ve sırlarını kahramandan korumaktadır. Kahramanın değerini kanıtlaması için ona sınavlar sunmaktadır. Kahraman, eşik bekçisini geçmek için görmezden gelmek, onunla arkadaş olmak gibi her yolu deneyecektir.

Eşik bekçisi bir karakter olabileceği gibi kilitli bir kapı, gizli bir geçit, bir hayvan ya da fırtına gibi doğal bir güç de olabilir.

Eşik bekçisini geçen kahraman macera için hazır duruma gelmektedir. İzleyici için artık değerli biri konumunda bulunmaktadır.

4-Haberci - Herald:

Haberci, sorunları, duyuruları, önemli değişimleri getirmektedir. Bu maske yolculuk sırasında herhangi bir zamanda görülebilir. Fakat sıklıkla başlangıçta ortaya çıkmakta ve maceraya çağrıyı (wake up call) getirmektedir.

Haberci maskesini bir karakter giyebileceği gibi, haberci arketipi bir duyuru, karar, rapor, mektup ya da bir haber de olabilmektedir. Haberci kahramanın içinde de ortaya çıkabilmektedir. Savaş ilanı ya da bir fırtına da habercidir.

Maceranın başlaması için anlatılarda olması gereken tiplerdendir. Popüler filmlerin hemen hepsinde karşımıza çıkarlar.

5-Şekil Değiştiren - Shapeshifter:

Şekil Değiştiren maskesi kahramanı yanıltmakta ve asıl niyetini kahramana karşı saklamaktadır. Kahramanın zihnine şüpheler ve sorular sunar. İyi ya da kötü mü olduğu belirsizdir. Kahramanın karşısına çıkar ve izleyicide ne yapacağı konusunda merak uyandırır. Genellikle ilk izlenim olarak kötü bir etki bırakmaktadır.

6-Gölge - Shadow:

Gölge maskesi karanlık arzularımız, hatta reddedilmiş vasıflarımız ve özeliklerimiz olarak da ortaya çıkabilmektedir. Büyük korkuları, fobileri sembolize eder. Gölge tamamen kötü olmayadabilir. Çoğunlukla kahramanın düşmanları ve kötüler tarafından bu maske giyilmektedir. Kahramana zarar vermek amacındadırlar.

Gölge, içsel bir şeytan da olabilmektedir. Kahramanın içindeki kötülük ve korku da gölge olarak tanımlanabilir.

7-Hileci - Trickster:

Hileci maskesindeki karakterler mevcut düzeni bozmaktan hoşlanırlar. Sıradan dünya onların cümleleri ve fiziksel komiklikleriyle karmaşaya girmektedir.

Hileci gülmeyi/gülünçlüğü kullanarak durumun saçmalığını ortaya çıkarandır. Değişimler onunla gelir. Hileci maskesi western’lerde çoğunlukla kahramanın yardımcısı tarafından, romantik komedilerde ise komik öğütler veren akıl hocası tarafından takılmaktadır. Aksiyon ve maceralarda üstün gelmek ya da dostluk kazanmak için kahraman tarafından da giyilmektedir.

Komedilerde kahraman mutlaka hileciye güven duymaktadır. Onun verdiği saçma öğütleri ciddiyetle yerine getirir ve başı beladan kurtulmaz. Bu tip Türk sinemasında pek çok filmde baş oyuncunun yanındaki komik kız/erkek olarak kullanılmaktadır.

-->